Kaž Pegauski por Sakskeje prěni krajny princowski por

planowane to njebě: Désirée a Simon Kremers staj sakski prěni krajny princowski por. Poprawom chcyštaj mandźelskaj z Pegauwa južnje Lipska jenož w domiznje póstnicy woswjećić. «Chcychmy 62. princowski por z Pegauwa być a póstnisku sezonu prosće wužiwać», praji Désirée Kremers. 

Překwapjacy wokomik

pak potom stejachu při finalnym rozsudźe w Oelsnitzu w Vogtlandskim wokrjesu po předrejowanjach a předstajenju z druhimaj porikomaj na jewišću. Naměsto tři buchu namołwjene. Městno dwě. A z jednym razom bu jasne: Woni zastupuja nětko 186 towarstwow zwjazka Sakski Carneval w swobodnym staće.

«Z tym je so cyle wosebita jězba započała», dopomina so 41-lětna. Wot toho časa noša Désirée I. a Simon I. wot Pegauskeho karnewaloweho kluba swoje ćmowozelene, złoto debjene kostimy - a reprezentuja towarstwa po cyłym kraju.

Staršiski čas za čestne zastojnstwo

za swoje regentstwo wozmjetej wobaj samo staršiski čas - štyri tydźenje wonaj, něšto wjace hač tři. «Rozsud za to njebě nětko žadyn ćežki rozsud», praji Simon Kremers. Su sej wědomje swobodne rumy stworić chcyli, zo njebychu ani powołanje ani swójbu pod tym ćerpjeli.

Zeznałoj staj so před lětami w näriskim hołku a tołku w Lipsku. «W pozdźišim běhu wječora smy so potom přez noze zakopnyli», powěda 35-lětny, kiž je na Porynskej wotrostł. Štož jeho tam zahori, dožiwja tež w Sakskej: «Je prosće wosebita rozwólnosć, dokelž wšitcy cyle hinak wupadaja přez předrasćenje.» Rozdźěle we wšědnym dnju zblědnyć, zo sy «tajki kusk samsneho mjez sobu».

Přijeće w Berlinje, přiklesk w Pegauwje

wjerški swojeho dotalneho hamtskeho časa běchu wopyt w zarjedźe zwjazkoweho kanclera a přijeće pola sakskeho ministerskeho prezidenta Michaela Kretschmera (CDU). Najemocionalniše wokomiki pak dožiwichu w swójskim towarstwje w Pegau. Po zarjadowanju je cyłe towarstwo hišće raz spontanje wyskało, jako do rumnosće zastupichu. «Cyle sprawnje a cyle spontanje - a to bě woprawdźe wulkotne», praji Syman Kremers.

Hdyž so jich čas zastojnstwa skónči, nadźijeja so, zo ludźo jim předewšěm jedne wobswědča: prawosć. «To by było, wěrju, najwjetša chwalba», praji Simon Kremers. Karnewal měł ludźi hromadźe přinjesć - runje w časach, w kotrychž wjele ćežko čini.